Ερ. Για την Ελλάδα;
Απ. Η χώρα μας πρέπει να ακολουθήσει ευρωπαϊκή πορεία, διεκδικώντας κι αξιώνοντας – λόγω της στάσης της – να κατατάσσεται στον σκληρό ευρωπαϊκό πυρήνα. Η πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης, είναι η μοναδική λύση στο σημερινό καταστροφικό πλανητικό μονοπολισμό. Ταυτοχρόνως, το ελληνικό κράτος πρέπει να εξαντλήσει κάθε του δυνατότητα, διευκολύνοντας την ελληνική επιχειρηματικότητα στην Νοτιο-ανατολική Ευρώπη. Οι δυνατότητες που υπάρχουν είναι ακόμη πολλές, αλλά για πολύ χρόνο ακόμη. Η Ρουμανία, η Κροατία και, κυρίως, η Βουλγαρία τρέχουν πολύ γρήγορα και τα πλεονεκτήματα της δεκαετίας του ’90 δεν θα υπάρχουν για πολύ ακόμη. Ο αραβικός κόσμος, κυρίως ο αραβικός κόσμος του Κόλπου, αποτελεί για μας μια διαρκή ευκαιρία, η οποία έχει ακόμη πολλά περιθώρια αξιοποίησης. Μετά τις όποιες εμπειρίες του ’60 και του ’70, από το 2000 οι ευκαιρίες στον αραβικό κόσμο είναι πολύτιμες. Όλες, όμως, οι προηγούμενες στοχεύσεις απαιτούν συγκεκριμένη μεθοδολογία. Κοντολογίς, η μεθοδολογία αυτή δεν μπορεί να στηρίζεται στην αβαθή συνθηματολογία ή στην ενασχόληση με τα εξωτερικά θέματα μέσω του εσωτερικού ακροατηρίου. Αντιθέτως, η προαναφερθείσα στοχοθεσία προϋποθέτει διαρκή διεθνή κι ευρωπαϊκή παρουσία, με πρωτοβουλίες και απόψεις για όλα τα θέματα κι όχι μόνο σε αυτά που αφορούν την Ελλάδα σε διμερές ή ευρωπαϊκό επίπεδο. Κι ακόμη, χρειάζεται ριζική μεταρρύθμιση κι αύξηση των δαπανών για τη διπλωματική εκπροσώπηση της χώρας, για την οικονομική διπλωματία, για τα εργαλεία προώθησης της επιχειρηματικότητας, καθώς και για την εκπροσώπηση μας στους διεθνείς οργανισμούς.
Ερ. Για τους Έλληνες;
Απ. Αναδιανομή του εισοδήματος, μέσω στοχευόμενων κοινωνικών παρεμβάσεων με τρόπο πολιτικής αισθητό, βιώσιμη ανάπτυξη, δηλαδή ανάπτυξη με σεβασμό του περιβάλλοντος, καθώς και πράσινη επιχειρηματικότητα και, τέλος, ριζικός μετασχηματισμός του κράτους, κυρίως σε ό,τι αφορά την ευχέρειά, του να λέει ναι ή όχι στους πολίτες, (όπου συνήθως λέει όχι και για να πει το αντίθετο, και με γρήγορους ρυθμούς, ταλαιπωρεί ποικιλοτρόπως τον πολίτη). Πιστεύω σ’ αυτό το τρίπτυχο. Πιστεύω, ότι απ’ αυτό το τρίπτυχο πρέπει να βγουν τα συνθήματά μας. Πιστεύω, πως το ΠΑ.ΣΟ.Κ. μίλησε αρκετά για την οικονομία. Πρέπει τώρα να μιλήσει για το κράτος. Πρέπει να αγκαλιάσει το χώρο της κοινωνικής ανασφάλειας. Πρέπει να ταυτιστεί με τα κοινωνικά στρώματα που υποφέρουν σήμερα (μικρομεσαίοι, συνταξιούχοι, νέοι στην αγορά εργασίας, άνεργοι σε κρίσιμη ηλικία) και να προσφέρει ασφάλεια – κι όχι να εξασφαλίζει υπερκέρδη στην επιχειρηματικότητα . Πάνω από όλα, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. πρέπει να αποδείξει πως ταλαιπωρείται με ό,τι ταλαιπωρεί τον πολίτη (π.χ. με τη διαμόρφωση ενός πραγματικά δίκαιου φορολογικού συστήματος, το οποίο, πάνω από όλα θα αντικειμενοποιεί τα κριτήριά του και θα απομειώνει τις εξαρτήσεις του φορολογουμένου από τον κρατικό μηχανισμό). Η Ελλάδα δεν κυβερνάται εύκολα. Οι πολίτες της για να πειθαρχήσουν πρέπει να πειστούν. Η πειθώ προκύπτει από την εκ μέρους τους αξιολόγηση των προτάσεων, μέσω ενός συστήματος συμβολισμών, μηνυμάτων, λόγου και εικόνας. Η πειθώ αυτή δεν ορίζεται με λόγια, αλλά ο κάτοχος των μέσων της, αναγνωρίζεται δια γυμνού οφθαλμού.
Ερ. Στην προεκλογική σας εκστρατεία ποιος παίζει το ρόλο του συμβούλου ή του συνηγόρου του διαβόλου;
Απ. Κατά βάσιν, οι άνθρωποι που συναντώ στο δρόμο. Είναι πολλοί αυτοί που μου μιλούν και έτσι μπορώ να καταλάβω είτε τι γίνεται, είτε τι θεωρεί ο κόσμος πως γίνεται ή δεν γίνεται.
Ερ. Πως πρέπει να λειτουργεί ένας πολιτικός όταν ο λαός του δίνει την εξουσία;
Απ. Η νομοθετική εξουσία (λειτουργία) είναι διαφορετική από την εκτελεστική (υπουργός, υφυπουργός). Στη Βουλή πρέπει να μεταφέρεις τα προβλήματα του κόσμου, να βοηθάς στην ψήφιση των νόμων, να ελέγχεις την κυβέρνηση, με τον τρόπο σου, ακόμη κι όταν είσαι στη συμπολίτευση. Πάντα υπάρχει τρόπος να πεις αυτό που θες. Η ευστοχία της κριτικής, η μεταφορά προβλημάτων, η βοήθεια στην επίλυσή τους, οι νομοθετικές παρεμβάσεις, η ικανότητα στο αγορεύειν αποτελούν τα κριτήρια μιας επιτυχούς κοινοβουλευτικής παρουσίας. Πάντως, να σημειωθεί ότι η ελληνική Βουλή «ομιλεί, αλλά δεν γράφει». Δηλαδή συνήθως δεν συντάσσει εκθέσεις. Η νομοθετική της λειτουργία έχει πολλά προβλήματα (π.χ. περισσότερος χρόνος για τη συζήτηση επί της αρχής και λιγότερος για τη συζήτηση επί των άρθρων, καθυστερημένη και επιμέρους επιστημονική υποστήριξη, που προσδιορίζεται μόνο στα νομικά θέματα κ.λπ.) και ο κοινοβουλευτικός έλεγχος ουσιαστικώς δεν απειλεί την κυβέρνηση.
Απ. Η συμμετοχή στην εκτελεστική εξουσία έχει διαφορετικό χαρακτήρα. Εδώ κυρίαρχο ρόλο παίζει η πράξη. Όταν ο λαός σε τοποθετήσει με την ψήφο του στην πολιτική και ο Πρωθυπουργός σε ορίσει υπουργό, τότε έρχεται η ώρα να κάνεις αυτά που έχεις στο μυαλό σου, ή που η κυβέρνηση έχει προγραμματίσει. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να σκεφθείς όταν μπαίνεις στην κυβέρνηση, είναι το πώς θα βγεις. Επιτυχημένος; Διωγμένος; Ήσυχος με τη συνείδησή σου; Θα πρέπει να ξεχάσεις αμέσως τις κολακείες, τις αυτοκολακείες, τις φιγούρες και τα τοιαύτα, και να δεις τι θα μπορέσεις να κάνεις στο χρόνο που θα μείνεις εκεί. Να κοιτάξεις να προχωρήσεις ορισμένα πράγματα κι όταν φύγεις, να έχει υπάρξει εξέλιξη κι όχι στασιμότητα ή οπισθοχώρηση. Η πολλή δουλειά και η συνέπεια κανέναν δεν έβλαψε. Χρειάζεται, πάντως, και τύχη. Με αυτό το προσωπικό συνταγολόγιο απαντώ την ερώτηση που μου τέθηκε, καταθέτοντας έτσι και την προσωπική μου άποψη στο σύνολο των απόψεων που υπάρχουν ως προς το προκείμενο θέμα.
Ερ. Γιατί να είναι ένας Έλληνας ή μία Ελληνίδα στο ΠΑ.ΣΟ.Κ.;
Απ. Γιατί αυτός υπήρξε εν γένει ο πολιτικός χώρος του Χ. Τρικούπη, του Ελ. Βενιζέλου, του Α. Παπανδρέου, του Κ. Σημίτη. Αξίζει να επιλέξει κανείς τη Δημοκρατική Παράταξη και να πάρει τη σκυτάλη της ιστορίας και των επιτυχιών της. Σήμερα είμαι Βουλευτής και στέλεχος της Δημοκρατικής Παράταξης υπό τον Γ. Παπανδρέου για να επιτύχουμε τη βιώσιμη ανάπτυξη, το ριζικό μετασχηματισμό του κράτους και για να παράσχουμε στήριξη στους κοινωνικώς αδύναμους, αναδιανέμοντας τον εθνικό πλούτο. Ανήκω στην σοσιαλδημοκρατία, κοιτώ με πολύ ενδιαφέρον τις εξελίξεις της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας και επιδιώκω το ΠΑ.ΣΟ.Κ. να ενταχθεί στις εξελίξεις αυτές.
Ερ. Μιλάτε επανειλημμένα για βιώσιμη ανάπτυξη. Γιατί δίδετε έμφαση σ’ αυτό ;
Απ. Διότι είναι η μείζων ανάγκη του κόσμου αυτή την εποχή. Διότι ως ΠΑ.ΣΟ.Κ. αξιοποιήσαμε την αντιπολίτευση και κατανοήσαμε τις ανάγκες των καιρών. Προσπαθούμε να εμπλουτίσουμε τον πολιτικό διάλογο στη χώρα με τα θέματα της προστασίας του περιβάλλοντος. Ο πλανήτης πεθαίνει λόγω της υπερθέρμανσής του, που προκαλεί τη μεταβολή του κλίματος. Το 2070 η Ελλάδα θα έχει κλίμα Αιγύπτου. Ο τρελός φετινός καιρός αποτελεί δείκτη των κλιματικών συνθηκών στην Ελλάδα στην εποχή της ώριμης ηλικίας των παιδιών μας. Χωρίς, όμως, ποτάμια, χωρίς πόσιμο νερό, με ανεβασμένη τη θάλασσα κατά μισό μέτρο και με 200 εκατομμύρια μετανάστες, λόγω της μεταβολής του κλίματος. Γι’ αυτά προειδοποιεί ο Ο.Η.Ε. αυτά εξήγησε ο Αλ Γκορ (τέως αντιπρόεδρος των Η.Π.Α., επί Μπιλ Κλίντον) στο πρόσφατο ταξίδι του στην Ελλάδα. Υπάρχει ακόμη χρόνος αντίδρασης σ’ αυτή την καταστροφή που προκαλεί ο άνθρωπος. Αρκεί να καταλάβουμε τι μας απειλεί και να πάρουμε ΤΩΡΑ τα μέτρα μας.
Ερ. Τι πιστεύετε ότι πρέπει να αλλάξει στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. ;
Απ. Οι αλλαγές έγιναν. Δεν έχω κατά νου οργανωτικά σχήματα, ούτε με απασχολεί ο οργανωτίστικος διάλογος.,. Η κομματική γραφειοκρατία, πρέπει να έχουμε συνείδηση, ότι είναι ένας εχθρός που συνήθως απειλεί τα κόμματα. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. με το συνέδριο του 2005 απέκτησε σύγχρονες και ανοικτές στην κοινωνία δομές. Αυτό που του λείπει σήμερα είναι η ζωή, η ζωντάνια και ο σύγχρονος πολιτικός διάλογος. Γίνονται προσπάθειες από το τμήμα Επιμόρφωσης, το ΙΣΤΑΜΕ, τις πρωτοβουλίες της ηγεσίας με ευκαιρία τα γεγονότα και τα θέματα της χώρας. Δεν έχουμε φθάσει, όμως, στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Θεωρώ, πως πάνω απ’ όλα απαιτείται η σύνδεση, η ταύτιση του ΠΑ.ΣΟ.Κ., ή έστω του κυρίως μέρους των δυνάμεών του, με τα βασικά προτάγματα του προγράμματός μας : βιώσιμη ανάπτυξη, ριζοσπαστική μεταβολή του κράτους και στοχευμένες κοινωνικές παρεμβάσεις. Τα προτάγματα και οι ελπίδες της πραγματοποίησής τους έφερναν, άλλωστε, αέρα στα πανιά του Κινήματός μας, από ιδρύσεώς του. Κατά τη γνώμη μου, ωστόσο, η ελληνική εμπειρία έχει αποδείξει, πως το ΠΑ.ΣΟ.Κ. αποτελεί το σημαντικότερο κόμμα του ελληνικού πολιτικού συστήματος : αφενός είναι ένα μεγάλο κόμμα εξουσίας, το μεγαλύτερο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα στην Ευρώπη ακόμη και με το ποσοστό της ήττας του 2004 (40,5%), συγκεντρώνει δηλαδή στις τάξεις του πολίτες από όλο το φάσμα των κοινωνικών τάξεων, κι αφετέρου κατορθώνει να συσπειρώνει δεκάδες χιλιάδες πολίτες στις δομές του και να τους κινητοποιεί, σε μεγάλο βαθμό και σε διαρκή βάση. Το πλεονέκτημά μας είναι ότι ανοίξαμε στην κοινωνία και το λαό, δίχως να μετατραπούμε σε κόμμα ψηφοφόρων, χωρίς συνεκτικό πολιτικό ιστό κι οργάνωση.
Ερ. Τι νομίζετε ότι είναι απαραίτητο για την προσωπικότητα ενός σύγχρονου πολιτικού;
Απ. Ο χαρακτηρισμός «σύγχρονος πολιτικός», όταν αποδίδεται σε ένα πολιτικό πρόσωπο, συνιστά έπαινο. Η αξιολόγηση αν είμαι σύγχρονος, δεν μπορεί λοιπόν να είναι δική μου. Προσπαθώ, πάντως, να είμαι ειλικρινής, προσπαθώ επίσης, όσο γίνεται και με τα λόγια που γίνεται, να αποδεικνύω ότι δεν είμαι κομματικός γραφειοκράτης αλλά ότι έχω πολιτική σπονδυλική στήλη και άποψη για πρόσωπα και πράγματα, να μην λέω κομματικά ποιήματα, αλλά να προσπαθώ να καταλάβω τι μας λέει ο κόσμος, να παίρνω θέση σε κοινωνικά προβλήματα (από τα σπορ, έως δύσκολα θέματα., όπως τα ναρκωτικά). Γενικώς, το παλεύω να είμαι ένας πολιτικός που δεν ξεφεύγει από τον κόσμο. Να μην το ξεχάσω, προσπαθώ, επίσης, να διαβάζω, όσο γίνεται. Διαβάζω τα βιβλία που προσκαλούμαι να παρουσιάσω - να μια μέθοδος που συνδυάζει τη δουλειά με τη μόρφωση, ή με την ενημέρωση, ή με ό,τιδήποτε – διαβάζω οικονομικά, ιστορία και λιγότερο λογοτεχνία. Από τις αδυναμίες μου, η βασικότερη είναι η έλλειψη άμεσης διαδικτυακής επικοινωνίας (blog). Δεν την ξεκινώ τώρα, διότι δεν προλαβαίνω τις υποχρεώσεις της. Σε κάθε περίπτωση, όμως, ανήκει στις μέλλουσες προτεραιότητές μου. Επίσης, δεν είμαι βέβαιος, αν η άνοδος των τόνων, που συνήθως απαιτεί ο δημόσιος πολιτικός διάλογος, είναι θετικό για μένα, ή όχι. Τις περισσότερες φορές πάντως, ,μετά από μια έντονη συζήτηση και όταν αυτή παίρνει τη μορφή φωνασκιών νοιώθω άσχημα. Εμπιστευόμενος αυτή μου την αντίδραση, καταλήγω, πως πέρα από τους επαίνους που δέχομαι από τους φίλους του κόμματος, η ένταση που καταργεί τη συζήτηση αποτελεί αρνητική κατάσταση και κακώς προσχωρώ σε αυτήν.
* Οι ερωτήσεις και οι απαντήσεις, επιλέχθηκαν από συνεντεύξεις που κατά καιρούς έχω δώσει σε εφημερίδες ή περιοδικά.
|
