Το ματς που ποτέ δεν είδα

Το ματς που ποτέ δεν είδα

Βρίσκομαι καθ’ οδόν για τη γενέθλια γη της Κεφαλονιάς, όπου το απόγευμα θα πραγματοποιήσω την κεντρική πολιτική ομιλία του Κινήματος Αλλαγής για τις Ευρωεκλογές.

1 και σήμερα έμεινε!!!

Στη διαδρομή για το νησί, το μυαλό μου ταξίδεψε στο Πάσχα του 1973 και τις οικογενειακές μας διακοπές στην Αγία Θέκλη. Μεθαύριο είναι οι κρίσιμες ευρωεκλογές και μια μέρα μετά ο «τελικός των τελικών» Ντέρμπι Κάουντι – Άστον Βίλα.

Καθώς συνεχίζω το οδικό μου ταξίδι για την Κυλλήνη, θυμάμαι όλο και πιο έντονα εκείνο το Πάσχα του 1973 γιατί την Μεγάλη Τετάρτη ήταν ο επαναληπτικός αγώνας Ντέρμπι Κάουντι – Γιουβέντους στους ημιτελικούς του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Πρώτη ευρωπαϊκή συμμετοχή της ομαδάρας του Μπραϊαν Κλαφ και ημιτελικός με την Μεγάλη Κυρία του ιταλικού ποδοσφαίρου. Μεγάλο κατόρθωμα.

Φτάνουμε στην Αγία Θέκλη, λοιπόν και με τεράστια αγωνία ρωτάω τον οικογενειακό μας φίλο εάν υπάρχει τηλεόραση για να παρακολουθήσω τον αγώνα. Η καταφατική του απάντηση με γεμίζει ελπίδα, η συνέχεια με προβληματίζει…. «Δεν ξέρω, όμως,  εάν πιάνει το σήμα γιατί έχουμε διακοπές στη λήψη». Ανοίγω την τηλεόραση και ακολουθεί ένα δίωρο επικών στιγμών… Με την ασπρόμαυρη εικόνα να πηγαίνει και να έρχεται, με τα χιόνια να είναι περισσότερα από τα μικρά ανθρωπάκια που αχνά εμφανίζονταν που και που, με εμένα να εύχομαι και να παρακαλώ να δω το παιχνίδι και φυσικά να προκριθούμε!!!

Να μη σας τα πολυλογώ… Ήταν το ματς που όσο κι αν ήθελα δεν είδα ποτέ…

Για την ιστορία τα Κριάρια του Κλαφ τότε δεν κατάφεραν να ανατρέψουν το 3-1 του πρώτου αγώνα και περιορίστηκαν σε μια κατάλευκη ισοπαλία 0-0, σαν την εικόνα της τηλεόρασης του οικογενειακού μας φίλου και παρά το χαμένο πέναλτι του Χίντον, το ματς έμεινε στην ιστορία της Ντέρμπι, ως το «Θαύμα που δεν έγινε».

Οι τιμωρίες των Γκέμιλ, Μακφάρλαντ από τον πρώτο αγώνα που τους στέρησαν τη συμμετοχή στη ρεβάνς και η άρνηση του Κλαφ ( συνοδευόμενη από τη χαρακτηριστική του φρασεολογία… ) να μιλήσει στους ιταλούς δημοσιογράφους γιατί αδικήθηκε, δίνουν ακόμη μεγαλύτερη μαγεία σε εκείνον τον αγώνα.

Διαβάζω τις 11αδες,

Μπούλτον, Γουεμπστερ, Νις, Πάουελ, Ντάνιελ, Τοντ, Μακγκόβερν, Οχέιρ, Ντέιβις, Έκτορ, Χίντον εναντίον Τζόφ, Σπινόζι, Μαρκέτι, Φουρίνο, Μορίνι, Σαλβαντόρε, Καούζιο, Κουκουρέντου, Αναστάζι, Καπέλο, Αλταφίνι.

Κλαφ εναντίον του Τσεχοσλοβάκου Βιτσπάλεκ.

Εννέα Άγγλοι και δυο Σκοτσέζοι εναντίον δέκα Ιταλών κι ενός Βραζιλιάνου.

Με τις ενδεκάδες… Έφτασα στην Κυλλήνη για να πάρω το πλοίο και να περάσω απέναντι…

1 και σήμερα για τις εκλογές της απαλλαγής, 2 και σήμερα για την άνοδο στην Πρέμιερ Λιγκ.