Το πλήρες κείμενο της εισήγησής μου στην Επιτροπή Αναθεώρησης #3η_Ενότητα

Το πλήρες κείμενο της εισήγησής μου στην Επιτροπή Αναθεώρησης #3η_Ενότητα

Ενότητα 3η

Εισήγηση Ανδρέα Λοβέρδου,

Γενικού Εισηγητή του Κινήματος Αλλαγής

στην Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος

10 Οκτωβρίου 2019

 

 

Από αυτή την ενότητα ξεχωρίζω το άρθρο 68§2, που αφορά την ύψιστη μορφή του κοινοβουλευτικού ελέγχου, τη συγκρότηση εξεταστικών των πραγμάτων επιτροπών. Η πρόταση αναθεώρησης κατατέθηκε από τη Νέα Δημοκρατία, και ψηφίστηκε από 247 Βουλευτές. Άρα, εντοπίστηκε ήδη μία διάταξη που θα αναθεωρηθεί. Επιτέλους! Δεν δικαιώνει, όμως, η αναθεώρηση αυτής της διάταξης το συνολικό αναθεωρητικό διάβημα.

Συμφωνούμε, λοιπόν, και γι΄αυτό έχουμε ψηφίσει στην προτείνουσα Βουλή την αναθεώρηση του άρθρου 68§2 με την πρόβλεψη, ότι η σύσταση εξεταστικής των πραγμάτων επιτροπής αποτελεί και δικαίωμα της μειοψηφίας κατά την άσκηση κοινοβουλευτικού ελέγχου, φυσικά με την αναγκαία αυστηρότητα ως προς τη συχνότητα υποβολής των σχετικών αιτημάτων. Ο περιορισμός των δύο μόνο προτάσεων, που θα γίνονται αποδεκτές σε κάθε κοινοβουλευτική περίοδο είναι μια καλή επιλογή. Κι αυτό διότι δίχως τον συγκεκριμένο περιορισμό η πόλωση του ελληνικού πολιτικού συστήματος θα οδηγούσε στην πληθωρική χρήση του θεσμού και μοιραία στον εξευτελισμό του. Βεβαίως, όπως ανέφερα και στη χθεσινή συνεδρίαση, το άρθρο 68§2 περιλαμβάνει ήδη αυτή τη δυνατότητα, αλλά δυστυχώς και πάλι οι πολιτικές κοινοβουλευτικές ελίτ δημιούργησαν το εξής πρόβλημα: κάθε φορά που ένα κόμμα βρισκόταν στην αντιπολίτευση, ερμήνευε ευρέως το άρθρο 68§2, όποτε όμως βρισκόταν στην κυβέρνηση, υποστήριζε το ερμηνευτικό συμπέρασμα πως η συγκρότηση εξεταστικής επιτροπής εξαρτάται από τη στάση της πλειοψηφίας. Επιμένω, ωστόσο, πως το άρθρο 68§2 εδ.α΄σε αντιδιαστολή με το άρθρο 68§2 εδ.β΄όπου απαιτείται η απόλυτη πλειοψηφία για θέματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας, επιτρέπει τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής, αρκεί να την υπερψηφίσουν 120 Βουλευτές. Απαιτείται μόνο η αναθεώρηση του άρθρου 144§5, το οποίο κατά τη γνώμη μου είναι αντισυνταγματικό.

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές,

επιθυμώ ευθύς εξαρχής να διευκρινίσω, ότι διαφωνούμε απολύτως με την πρόταση της αξιωματικής αντιπολίτευσης να αποτελεί προϋπόθεση για το διορισμό του πρωθυπουργού η βουλευτική του ιδιότητα (άρθρο 37§2)! Πρόκειται για μία πρόταση που μειώνει την ευελιξία του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος, στις περιπτώσεις όπου δημιουργούνται πολιτικές εμπλοκές. Άλλωστε, ύψιστος θεσμός στο κοινοβουλευτικό πολίτευμα είναι η εμπιστοσύνη της Βουλής. Στο βαθμό, λοιπόν, που η Βουλή περιβάλλει με την εμπιστοσύνη της ένα κυβερνητικό σχήμα, επιπρόσθετες προϋποθέσεις για τον Πρόεδρο της κυβέρνησης είναι απαράδεκτες. Και στο σημείο αυτό σημειώνουμε πως η συγκεκριμένη «ιδέα» του ΣΥΡΙΖΑ προκύπτει από ένα αδικαιολόγητο μίσος που τρέφει ο πρώην πρωθυπουργός για τον κ.Λουκά Παπαδήμο. Αξιοσημείωτο είναι πως όταν επιχείρησαν να τον δολοφονήσουν, ο πρώην πρωθυπουργός δεν τον επισκέφτηκε στο νοσοκομείο. Ήταν ο μόνος πολιτικός αρχηγός που παρέλειψε να το κάνει. Και είναι κρίμα που η απάνθρωπη συμπεριφορά χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει παλαιότερες εγκληματικές, για τη χώρα, πολιτικές των αυταπατηθέντων, αλλά είναι εξίσου κρίμα να ευτελίζεται τώρα δι΄αυτής και η διαδικασία συνταγματικής αναθεώρησης.

Στην ίδια περιττή λογική κινούνται και οι προτάσεις  αναθεώρησης των άρθρων 38§1 και 84§2 του Συντάγματος περί της δημιουργικής πρότασης δυσπιστίας, ενός θεσμού που επιχειρείται να εισαχθεί από το Σύνταγμα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Σε μία χώρα, όπως η Ελλάδα, όπου οι κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες, μεταπολιτευτικά τουλάχιστον, είναι «τσιμεντοοποιημένες», η εισαγωγή ενός τέτοιου θεσμού δεν πρόκειται να βελτιώσει, σε καμία περίπτωση, τη λειτουργία του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος. Συνεπώς αβίαστα την απορρίπτουμε. Ούτε παίζουμε, με το Σύνταγμα, ούτε θέλουμε να πρωτοτυπήσουμε με «φαντεζίστικες» προτάσεις.

 

Τέλος, ως προς την αναθεώρηση του άρθρου 38§2: πρόκειται για πρόταση του καθηγητή Δημήτρη Κρεμαστινού, η οποία στην προτείνουσα Βουλή συγκέντρωσε 159 ψήφους. Δηλαδή δεν την αποδέχτηκε η σημερινή πλειοψηφία. Όπως ο καθηγητής είχε υποστηρίξει και διεξοδικά αναλύσει, σε περίπτωση αδυναμίας εκτέλεσης των πρωθυπουργικών καθηκόντων από τον πρωθυπουργό για λόγους υγείας, να ορίζεται αναπληρωτής πρωθυπουργός. Το υπόβαθρο αυτής της πρότασης δεν είναι άλλο, από τα γεγονότα 1995-1996 με την σοβαρότατη ασθένεια του τότε πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου. Την πρόταση αυτή στην προτείνουσα Βουλή στήριξε η Δημοκρατική Συμπαράταξη, η Ένωση Κεντρώων και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Κλείνοντας επαναλαμβάνω: ας το ξανασκεφθεί η σημερινή πλειοψηφία της Νέας Δημοκρατίας. Τί είδους αναθεώρηση είναι αυτή που κάνουμε; Ματαίως συζητάμε. Και η Ελλάδα χάνει μια δεκαετία για να αλλάξει πολύ βασικά σημεία του Συντάγματος, διατάξεις δηλαδή ζωτικής σημασίας για τον πολίτη.